16 de outubro de 2012

O VENTO de Manuel María

O vento que ven do mar
é un airiño lixeiro.
Á Chaira ven enxugar
o seu aquel mariñeiro.

Aínda non ten modales
e non sabe ser sutil.
¡Roxe polos carballales
nos amenceres de Abril!

O vento que ven do mar
hase facer vento fino
cando deprenda a cantar
de beizos dun estornino.

Ningún comentario:

Publicar un comentario