10 de xuño de 2021

Aforismos de Leonardo

459.- Pantera.- Ten a forma dunha leoa, pero é máis alta de patas e máis delgada e longa. É toda branca, punteada de manchas negras e redondas. Todos os animais deléitanse en mirala. Estarían de boa gana ao seu redor, se non fóra polo terrible do seu aspecto. Ela, que o sabe, esconde a cara, deixa que os animais a rodeen, crendo poder gozar seguros de tanta beleza; arróxase entón sobre o que está máis preto e devórao. 

9 de xuño de 2021

9 de xuño: Fragmento de carta de Seoane

CARTA DE SEOANE A DÍAZ PARDO. 
09/06/1970

Hai uns días falecía o fillo dun dos citados neste fragemento dunha carta que cumpre hoxe 51 anos. O Museo, hoxe pechado, é o centro dunha xuntanza onde se citan algunhas obras que os impulsores donaron ao mesmo.


.
(...) Antes de salir de ahí hablé con Martínez Barbeito, quien enviará, dijo, más obras para el Museo. El dibujo de Maside fue una primera entrega. El viernes, nos ofreció una comida Álvaro Gil en su casa, en la que estuvieron presentes Felipe y Totora, los Rey y Paz Andrade. Álvaro Gil dona un Frau, el pintor vigués de la generación de Maside, y un Grandío. Está entusiasmado con el Museo. Se trata de una donación inmediata, independientemente de las otras. Felipe Armesto dona la caricatura de Prudencio Canitrot hecha por Castelao, a cambio de otra, de Cousas da Vida, que Valentín prometió darle. De recoger las obras donadas por Álvaro Gil quedó encargada Beatriz Rey. Fue una comida muy simpática en la que todos parecían unos vendedores del rastro o del Mercado de las Pulgas (...) 

8 de xuño de 2021

A ESCOLA DE LOVECRAFT OU A DIALÉCTICA DA AMBIGÜIDADE

INICIO DE A ESCOLA DE LOVECRAFT OU A DIALÉCTICA DA AMBIGÜIDADE 
DE CARLO FRABETTI
 
Ocorre a cotío cos autores malditos, relegados durante anos (con frecuencia até bastante despois da súa morte), que cando dun modo ou outro son «descubertos» todo o mundo tenta apropiarllos. 
Desprezado durante moito tempo pola crítica oficial como un mediocre discípulo de Poe, e hoxe universalmente recoñecido como un dos mestres indiscutibles da literatura fantástica, tanto os esexetas da ciencia ficción como os pontífices do «realismo fantástico» e os oráculos da cultura da droga reclaman a Lovecraft como ilustre precursor; gnósticos, teósofos e ocultistas alíñano nas súas filas, e a escola psicoanalítica junguiana ve na súa narrativa a ilustración literaria dos seus postulados. E o máis curioso é que poida que todos teñan razón, polo menos en parte. Mesmo os seus detractores, aínda que non quen lle ignoraron ou desestimaron a importancia da súa obra. 
Pois na narrativa lovecraftiana hai un tal cúmulo de elementos heteroxéneos, con frecuencia contraditorios, que, persoalmente, dubido moito que se poida dar dela unha interpretación unívoca, como a miúdo tentouse. 
Dos numerosos estudos sobre Lovecraft e a súa escola -a maioría superficiais, meramente descritivos ou divagatorios, e até tendenciosos- debo recomendar vivamente ao lector interesado en profundar no tema (a pesar do antiestratéxico que resulta facer propaganda da competencia) os extensos prólogos de Rafael Llopis á súa antoloxía dos Mitos de Cthulhu e ao ciclo de aventuras oníricas de Randolph Carter 
(ambos os publicados por Alianza Editorial). 
A alusión non é do todo desinteresada, xa que as conclusións de Llopis serviranme de excelente pretexto para ilustrar a miña tese sobre a ambigüidade lovecraftiana. 
Ao longo das súas análises, Llopis compara acertadamente a típica estrutura narrativa lovecraftiana cos ritos iniciáticos e as experiencias psicodélicas; sostén que a lectura de Lovecraft comporta unha liberación da necesidade reprimida de vivir experiencias fantásticas, polo que o seu efecto é psicoloxicamente saudable, e que, grazas á súa capacidade «evocadora do arquetípico», a obra de Lovecraft resulta basicamente progresiva. Afirma, ademais, que ao manifestarse e liberarse a través da arte, evítase que esta reprimida tendencia cara ao numinoso cristalice en mitos ou en actitudes 
ideolóxicas irracionalistas, e que os contos de Lovecraft non comportan unha evasión da realidade posto que non pretenden facernos crer que o que neles se narra é real. 
Aínda que en xeral estou bastante de acordo con Llopis, opino que algunhas das súas afirmacións entrañan máis dun equívoco, polo que creo conveniente, se non refutarlas, polo menos matizalas: 
A non pretensión de verosimilitude non é condición suficiente para determinar a índole non evasiva dunha obra. Varias das consideracións de Llopis sobre a narrativa lovecraftiana poderían aplicarse, por exemplo, aos cómics de Superman; tampouco nestes preténdese convencernos de que exista un superhome voador, e constitúen así mesmo unha forma «artística» de gratificar a ansia de experiencias fantásticas. Con todo, os cómics de Superman son basicamente evasivos, alienantes e reaccionarios, en función do esquema de valores que propoñen e da súa defensa implícita da moral vixente. 
Do mesmo xeito, na narrativa lovecraftiana abundan os elementos reaccionarios, na medida en que reflicte e fomenta determinados prexuízos (os raciais e os clasistas, por exemplo), na medida en que propugna solapadamente unha determinada concepción ético-estética («Nulla estética sine ética»), en función do seu maniqueísmo subxacente. 
(Todo isto é especialmente certo se por «narrativa lovecraftiana» entendemos non só a obra do propio Lovecraft, senón tamén a dos seus seguidores.) 
É verdade que, tal como afirma Llopis, unha lectura «distanciada» de Lovecraft pode resultar á vez reveladora, liberatoria e revulsiva, e polo tanto beneficiosa. Pero tamén a visión «distanciada» dun spaghetti-western, un anuncio publicitario ou o máis tópico filme de terror pode ser revulsiva, sen que iso impida que devanditos produtos sexan basicamente evasivos, e que de feito, a gran escala, cumpran unha función alienante.
...

7 de xuño de 2021

Eólicos

Galicia é excedentaria en enerxia e non por iso a pagamos mais barata (xusto ao contrario) e os impostos das empresas eléctricas non se pagan aqui.

Nestas circunstancias, ten algún sentido seguir a destrozar a paisaxe?

6 de xuño de 2021

Bradbury

Hai só dúas cousas coas que un pode deitarse: unha persoa e un libro
Ray Douglas Bradbury, nado en Waukegan (Illinois) o 22 de agosto de 1920 e finado o 6 de xuño de 2012.

5 de xuño de 2021

Inicio de O OSO E O DRAGÓN.

O OSO E O DRAGÓN.
(The Bear and the Dragon).
TOM CLANCY. 

DO PRÓLOGO...
 
O MERCEDES BRANCO. 

Ir ao traballo era igual en todas partes e o cambio de marxismo/leninismo ao capitalismo caótico non modificara moito as cousas; bo, talvez empeorounas un pouco. Agora era máis difícil circular polas anchas rúas de Moscova, cando case todo o mundo podía ter coche e o carril central dos seus vastos bulevares xa non estaba custodiado por axentes da milicia para o Politburó e o uso dos membros da Xunta Central, que o consideraban o seu paso privado, como os príncipes do zarismo cos seus trineos. Agora converteuse nun carril para virar á esquerda, utilizado por calquera que posuíse un Zil ou calquera outro coche privado. No caso de Sergey Nikolay'ch Golovko, o coche era un Mercedes 600 branco, o de grandes dimensións con carrozaría clase S e doce cilindros de potencia alemá baixo o capó. Non había moitos como ese en Moscova e era realmente unha extravagancia que debía facerlle sentir vergoña allea... pero non o facía. Poida que a nomenklatura xa non fose vixente na cidade, pero o rango tiña os seus privilexios e el era o director da SVR. O seu piso era tamén grande, estaba situado na última planta dun alto edificio de Kutusovskiy Prospekt, era unha estrutura relativamente nova e ben construída, incluídos os electrodomésticos alemáns, que constituían un luxo reservado tradicionalmente aos altos funcionarios gobernamentais. 
...

4 de xuño de 2021

Xadrez online no primeiro fin de semana de xuño

A nosa proposta de actividades para estes días. 

VENRES ÁS 21,30

Lembramos que vai finalizar o Circuito de Primavera de INCUDE.

www.xadrezuniversitario.org


SÁBADO ÁS 16,00

Só para os nados en 2009 ou seguintes.

LIGA AGAX SUB12 ás 16,00

https://xogandocoxadrez.blogspot.com/2021/01/liga-agax-online-sub12.html

Clasificación por equipos:


Clasificación individual:

Torneo deste sábado: 

https://lichess.org/tournament/JoVVxTSf


DOMINGO ÁS 17,00

Torneo de AGAX e do Club Deportivo Auténtico a través do Club CC Los Rosales de lichess.org. O Circuito Domingos Online en principio ocupará uns 40 domingos deste 2021. Cada xogador que logre vencer nun dos torneos levará unha camisola. Para xogar hai que pertencer ao club online (non hai cota).

www.deporcultura.eu

FEDERARSE

Lembra que se queres federarte para xogar xadrez presencial podes pasar polo espazo do CIDU (PREME) ou de Xadrez das Mariñas (PREME)

3 de xuño de 2021

Carboeiro e o Toxa

Hai uns días tivemos que aplazar esta saída, pero o vindeiro sábado agardamos achegarnos por esta zona. Unha tarde de natureza e patrimonio.

Tes mais datos na publicación do 19 de maio.

https://www.brigantium.org/2021/05/sendeiro-polo-entorno-do-mosteiro-de.html


2 de xuño de 2021

Fragmento dunha carta de Seoane a Díaz Pardo

Dunha carta de Seoane a Díaz Pardo o 2 de xuño de 1964

(...) Nosotros continuamos pensando en volver. Os envidiamos la primavera de Galicia y las escapadas a la playa de Fontán. 

Nosotros miramos de vez en cuando desde la terraza al río, más que por su belleza, por su posibilidad de camino de regreso, sabiendo que después de él está el mar y, a quince días, Galicia (...)


1 de xuño de 2021

A nova AGUEA

Hoxe Luis Seoane tería cumpridos 111 anos. E neste mes de xuño a antiga AGUEA cumpriría 65. Parécenos unha boa data para botar a andar o proxecto da nova AGUEA e animar á Fundación Sargadelos á apertura do Museo Carlos Maside.