Rosalía

"Gardados estaban, ben podo dicir que para sempre, estes versos (...), cando non sen verdadeira pena, vellos compromisos obrigáronme a xuntalos de presa". 

Así inicia Rosalía de Castro as súas palabras previas á primeira edición en 1880, en La Habana, do seu libro de versos en galego Follas Novas. Desde aquela, os amantes da poesía galega de Rosalía divídense entre aqueles que prefiren Cantares gallegos ou os que se manifestan a favor de Follas Novas como a principal obra en galego de Rosalía Castro. 

CLITEMNESTRA

Un dos caracteres femininos máis dramáticos da saga grega.

Irmá de Helena e esposa de Agamenón, é por tanto raiña da importante cidade de Micenas.

Mentres o seu marido está na guerra de Troia, comete adulterio co primo deste, Egisto, menor que ela e ambos asasinan alevosamente ao marido cando regresa de Troia.

Mais o destino ten previsto que ela mesma morra a mans do seu fillo Orestes, que se erixe así en vengador da morte do seu pai.

A Coruña en sepia

 

Chino y Nacho - Andas En Mi Cabeza ft. Daddy Yankee (Video Oficial)

Cita

Non obrigues a ninguén a quedar, mellor obrígaos a irse; quen insista en quedar é quen vale a pena. 

Gabriel García Márquez

NON É TAN FACIL COMO PENSABA

NON É TAN FACIL COMO PENSABA -adaptación-  (Leon Tolstoi)

Un campesiño e a súa muller adoitaban discutir frecuentemente. Segundo dicía el, as tarefas do fogar eran poucas e fáciles de facer e, en cambio, o traballo de campo era moi duro.
Un día, decidiron cambiar as súas ocupacións: a muller foise ao campo e o marido quedou en casa.
- Saca a pastar as ovellas, dá para comer aos pitos, prepara a comida e debulla o millo- díxolle a muller ao campesiño antes de irse ao campo.
O campesiño púxose a traballar. Primeiro sacou o gando a pastar, pero escapáronselle algunhas ovellas e custoulle moito traballo reunilas de novo. Despois foi ao patio e atou os pitos á pata dunha galiña, para que non se lle escapasen. Entón empezou a preparar a comida.
O campesiño lembrou que a súa muller sempre preparaba a comida mentres debullaba o millo e quixo facer o mesmo que ela.
"Cando o millo estea debullado, a comida estará lista", pensaba o campesiño. Apena comezara a tarefa, cando ouviu o asustado cacareo da galiña e o agudo pío pío dos pollitos. Entón saíu correndo para ver que ocorría no patio e viu un enorme gavilán que levaba voando á galiña coas súas pollitos atados. E mentres tanto, os porcos entraron na casa, tiraron a pota e coméronse o millo. Vendo tantas desgrazas xuntas, o home non sabía que facer.
Ao cabo dun intre, a muller regresou do campo e preguntou:
- Onde están os pitos e a galiña?
- Ateinos para que non se perdesen, pero veu o gavilán e levoullos.
- E que fai toda esa comida polo chan?
- Mentres eu estaba desesperado no patio, os porcos entraron en casa, coméronse o millo e tiraron a pota.
- Perfecto! -dixo a muller-. Eu, en cambio, fixen hoxe tanto como ti calquera día e, ademais, cheguei termprano a casa.
- É que no campo faise unha soa cousa, mentres que aquí hai que facer todo á vez: prepara isto, pensa naquilo, coida o outro. Non se poden facer tantas cousas ao mesmo tempo!
- Eu fágoas todos os días e fágoas ben, así que non discutamos máis. E non volvas dicir que as tarefas do fogar son poucas e fáciles de facer -afirmou a muller-.

...

A Coruña en sepia