14 de maio de 2021

Inicio de Ironías do destino

Ironías do destino 
Rodrigo Mundaca 


O encargado da seguridade planetaria entrou vertixinosamente na sala do Gran Consello. Despois do afeito ritual de saúdo á autoridade, o cal consistía en entrecruzar as antenas nun complexo patrón, falou: 

-Anciáns do coñecemento, temos "visitas". 

O que parecía ser o máis ancián, ergueuse rapidamente e agregou: 

-Imposible, as estatísticas sinalan un encontro cada 500 anos, e só pasaron 200 anos desde o último encontro. 

O encargado de seguridade planetaria dobrou as antenas da forma coa que se afacía expresar humildade e suavemente, pero con seguridade, agregou: 

-Pero o feito é inefable e as estatísticas non son máis que iso, estatísticas. O feito máis notable é que son os mesmos da "última vez"... 

Esta vez, todos os anciáns erguéronse e emitiron un agudo son que expresaba o máis absoluto estupor. O que levaba a voz, dixo: 

-O que dixeches é, simplemente imposible. Aos humanos exterminámolos absolutamente hai 200 anos, como ti ben lembras... 

...

13 de maio de 2021

Aforismos de Leonardo

456.- Cando a leoa defende os seus cachorros do ataque dos cazadores, para non asustarse dos chuzos, baixa a terra os ollos, e evita coa súa fuxida que os seus fillos caian prisioneiros. 

12 de maio de 2021

INICIO DE CYRION EN BRONCE

CYRION EN BRONCE 
Tanith Le 


Máis preto do ceo que as árbores, a torre elevábase no manto verde do oasis. Baixo ela unha charca en repouso, adelfas, canas, columnas de palmeiras coas súas rotas celosías de frondas, que o sol, no seu percorrido cara ao oeste, desgarrara con diminutos dardos avermellados. Máis aló, en todas direccións, as secas dunas do deserto, tinguidas de cobre nas súas ladeiras occidentais. 

O individuo da torre non miraba isto. Contemplaba un cristal montado sobre unha base de bronce. O cristal mostráballe unha zona de deserto a case dous quilómetros de distancia do oasis. Outro home camiñaba na espida area, avanzando cara ao Oeste na mesma dirección que o día. Cara á torre. 

O viaxeiro era novo, alto e esvelto e vestía a indumentaria amplía e negra dos nómades. Unha espada envainada nunha funda de coiro vermello descansaba nun costado. Pero o sol acendía o seu cabelo louro e o seu marabilloso rostro, provocando preocupación no vixiante da torre. Do deserto radiante, belo e terrible, xurdiran profetas. 

Profetas e demos. 

...

11 de maio de 2021

Inicio de O gato negro

O gato negro 
Pedro Escamilla


Uns douscentos escalóns tiña eu que subir para chegar á primeira plataforma da torre. As anduriñas que aniñaban no verán debaixo dos canelóns de pedra entre o brión e a parietaria, non se asustaban coa miña presenza; sabían que de min nada podían temer. Polas tardes, pouco antes de tocar a Ave María, cando o sol chegaba ao seu ocaso, asomaba a unha das xanelas para contemplar o magnífico panorama que á miña vista presentábase, o cal sempre era novo para min, aínda cando o facia todas as tardes. 
     
En efecto, a posta do sol, xa se contemple cen anos seguidos desde un mesmo sitio, sempre ofrece un espectáculo distinto cada vez, aumentando os seus encantos e a súa maxia. As tintas varían moito; as sombras presentan a cada instante un novo aspecto, e o colorido engalánase sempre con mil tons inesperados, debidos ao fecundo pincel da natureza. Daquela este poético cadro complétase enchéndose máis e máis de harmonía co ruído da brisa entre as árbores do bosque, as voces dos campesiños, o cencerro dos gandos, o murmurio do río, o aroma acre da selva, e pechando tan sublime conxunto, como a última nota nunha frase musical, a campá que dobra na torre, cuxo son se prolonga agradablemente no espazo até perderse do todo.

...

10 de maio de 2021

Vocabulario médico galego

zampallón-ona 






adx. Que anda de xeito semellante ó dos parrulos, como por exemplo no caso dos enfermos de coxoartrose. 

6 de maio de 2021

Aforismos de Leonardo

455.- Felinos.- Os leóns, leopardos, panteras e tigres encerran as uñas no seu estoxo, e non as desenvainan senón para lanzarse sobre a presa ou sobre o inimigo. 

5 de maio de 2021

INICIO DE HOMES DE BOA VONTADE

HOMES DE BOA VONTADE
Ben Boba e Myron R. Lewis
  
Por que estaba a Lúa en paz cando todo o resto do Sistema Solar achábase en guerra?
  
Non tiña Idea de que a base lunar dos Estados Unidos fose tan grande e estivese tan perfectamente ben equipada - dixo o representante da ONU mentres cruzaba a escotilla da entrada.

- Si, está a operar en grande - respondeu o coronel Patton, sorrindo lixeiramente. A súa satisfacción persoal transcendía mesmo polo visor do seu traxe espacial.

Unha vez equilibrada a presión da escotilla, quitáronse os seus aluminizados traxes protectores. Patton era corpulento, bordeando o limite máximo concedido aos pasaxeiros de vehículos espaciais. Torgeson, o membro das ONU, era lixeiro, pelo ralo, con lentes e unha aparencia algo suave.

Saíron da escotilla entrando no corredor que percorría en toda a súa lonxitude a enorme cúpula de plástico que albergaba ao Cuartel Xeral da Base lunar dos Estados Unidos de América.

- Que hai detrás de todas esas portas? - preguntou Torgeson. O seu Inglés posuía un certo deixe escandinavo. Patton atopouno algo irritante.

- Á dereita - respondeu o coronel con aíre indiferente - están os dormitorios de oficiais, as cociñas, o comedor de oficiais, varios laboratorios e o cuartel xeral do Alto Mando. Á esquerda atópanse 
os computadores e calculadores.

Torgeson parpadeou.

- Quere vostede dicir que a metade deste edificio está ocupada polos computadores? Pero por que diaños... quero dicir, para que necesitan tantos? Non resulta terriblemente caro subilos até aquí arriba? Sei que o meu propio voo á Lúa custa milleiros de dólares. O de cada computador debe de ser...

- Enormemente caro - asentiu Patton con convicción -. Pero necesitámolos. Crea, necesitámolos.
...

4 de maio de 2021

INICIO DE NON ACABARÁ CUN ESTALIDO

NON ACABARÁ CUN ESTALIDO 
por Damon Knight 

Dez meses despois de pasar por encima o último avión, Rolf Smith soubo sen dúbida que só sobrevivira outro ser humano. Esoutro ser humano chamábase Louise Oliver, e estaba sentada á mesa, fronte a el, na cafetaría dun drugstore en Salt Lake City. Comían salchichas de Viena enlatadas e bebían café. 

A luz do sol golpeaba como unha sentenza a través do vidro roto dunha xanela. Non se ouvían ruídos nin dentro nin fóra; só un sufocante rumor de ausencia. O son de pratos na cociña, o ruído xordo e pesado dos tranvías: nunca máis. Había sol; e silencio; e os ollos acuosos, asombrados, de Louise Oliver. 

Rolf inclinouse sobre a mesa e tentou atraer por un instante a atención daqueles ollos de peixe. 

-Querida -dixo-, claro que respecto o teu punto de vista. Pero teño que facerche comprender que non é práctico. 

Louise mirouno un pouco sorprendida, logo volveu apartar os ollos. A cabeza axitouse levemente. Non. Non, Rotf, non vivirei contigo en pecado. 

...

29 de abril de 2021

Aforismos de Leonardo

454.- O león cobre os sinais das súas pisadas para ocultar a súa marcha ao inimigo; así convén ao capitán disimular os segredos da súa alma, para que os inimigos ignoren os seus designios. 

28 de abril de 2021

RITOS IGUAIS - MundoDisco 3

Hoxe tería cumpridos 73 anos Terry Pratchett, o grande escritor británico.

Se non coñeces a súa obra, pode ser un bo momento para achegarte a calquera dos seus libros.

RITOS IGUAIS
(Comentario De Contraportada)

Un mago moribundo cede o seu bastón -e por tanto, o seu poder- a Eskarina, un recentemente nado que, segundo os rituais admitidos, non pode ser meigo senón bruxa. Co tempo, o rito de iniciación complétase cunha aprendizaxe mais formal na Universidade Invisible, inefable centro de estudos esotéricos, onde o mago Simón fai gala dos seus incribles poderes.
      
Xuntos, Eskarina e Simón terán que facer fronte a unha invasión de estrañas criaturas que ameazan con destruír Mundodisco...
      
Nesta nova novela da serie, as aventuras e peripecias dos personaxes multiplícanse á vez que as gargalladas do lector.
      
TERCEIRA ENTREGA DUNHA SAGA IRRESISTIBLE

27 de abril de 2021

Edgar Allan Poe

"Permanecín demasiado dentro da miña mente e terminei perdendo a razón".

Edgar Allan Poe

26 de abril de 2021

Vocabulario médico galego

zoantropía 














s.f. Trastorno mental no que o enfermo cre que está convertido nun animal.