24 de xullo de 2015

Inicio de CANDO EU ERA MING O INCLEMENTE

CANDO EU ERA MING O INCLEMENTE
(Gene Wolfe)

Grazas. Podo sentarme? Ben. Non, non podo queixarme, realmente...
Querería dicir que todos os aquí presentes foron o corteses que pode esperarse -non é do todo certo, en realidade, pero vostedes enténdenme. Ninguén me pegou.
Non, non fumo. Aínda que tomaría un café. Esa era unha das cousas que estrañabamos, o café. Polo menos ao principio. Había cantidades de té nas provisións, pero nada de café. Empezaba a gustarme cando estaba alá -quero dicir o té-, pero agora non podo tolerar o sabor.
Eu non se se houbo intencionalidade. Pensei que vostedes o saberían.
É estraño que vostedes o tomaron desta forma. Porque eu mesmo penseino a miúdo, desde o final, exactamente desa maneira. Recordo como eran as cousas... como era eu mesmo, fóra. E o que penso a continuación son os psicoaxudantes irrompendo a través da parede coas culatas das súas armas, e a forma en que os meus gardas os combateron. Nós tiñamos lanzas, saben.
Lanzas e espadas -as espadas estaban reservadas aos oficiais. Alguén me dixo días atrás que tres dos psicoaxudantes resultaron feridos; pero estou seguro que deben ser máis. Estabamos sorprendidos, por suposto -calquera o estivo nesas circunstancias. Con todo, pelexamos ben. Os meus gardas estaban ben adestrados, e cada un deles, home ou muller, era un guerreiro de probada valentía.
...

Ningún comentario:

Publicar un comentario