2 de marzo de 2012

Fragmento do Manual do Guerreiro da Luz.

Manual do Guerreiro da Luz.
Paulo Coelho

- Na praia ao leste da aldea, existe unha illa, cun xigantesco templo cheo de campás - dixo a muller.

O neno reparou que ela vestía roupas estrañas e levaba un veo cubrindo os seus cabelos. Nunca a viu antes.

- Ti xa o coñeces? - preguntou ela -. Ve alí e cóntame que che parece.

Seducido pola beleza da muller, o neno foi ata o lugar indicado. sentou na area e contemplou o horizonte, pero non viu nada diferente do que estaba afeito ver: o ceo azul e o océano. Decepcionado, camiñou ata unha aldeíña de pescadores veciño e preguntou sobre unha illa cun templo.

- Ah, isto foi hai moito tempo, na época na que os meus bisavós vivían aquí - dixo un vello pescador -. Houbo un terremoto e a illa afundiuse no mar. Con todo, aínda cando non podamos xa ver a illa, aínda escoitamos as campás do seu templo, cando o mar axítaas no seu fondo.

O neno regresou á praia e intentou oír as campás. Pasou a tarde enteira alí, pero só conseguiu oír o ruído das ondas e os berros das gaivotas. Cando a noite chegou, os seus pais viñeron buscalo. Á mañá seguinte, el volveu á praia; non podía crer que unha bela muller puidese contar mentiras. Se algún día ela regresaba, el podería dicirlle que non vira a illa, pero que escoitara as campás do templo que o movemento da auga facía que soasen. Así pasaron moitos meses; a muller non regresou, e o mozo esqueceuna; agora estaba convencido de que tiña que descubrir as riquezas e tesouros do templo mergullado. Se escoitase as campás, sabería a súa localización e podería rescatar o tesouro alí escondido. Xa non se interesaba máis pola escola, nin polo seu grupo de amigos. Transformouse no obxecto de burla preferido dos outros nenos, que afacían dicir: "Xa non é como nós, prefire quedar mirando o mar porque ten medo de perder nos nosos xogos".

E todos ríanse, vendo ao neno sentado na beira da praia.

Ningún comentario:

Publicar un comentario