21 de maio de 2019

Os Mellores Libros da Historia

Os Mellores Libros da Historia (Fonte: Diario Clarín, 8 de Maio do 2002)

O Quixote de Miguel de Cervantes foi elixido como o mellor libro de todos os tempos por cen prestixiosos escritores de 54 países. A votación foi organizada polo Instituto Nobel de Oslo e o Club do Libro Noruegués. A novela española de principios do século XVII impúxose por un 50% máis de votos a Madame Bovary, de Gustave Flaubert.

A Biblioteca da Literatura Mundial naceu co propósito de incrementar o interese polos clásicos. En 1991, o Club do Libro Noruegués había pedido a cen escritores dese país que elixisen os cen mellores libros do século XX. Agora, para evitar que a elección se desequilibrase a favor dos creadores occidentais, a institución convidou a escritores do cinco continentes. Na selección, cada participante podía elixir até dez títulos. O resultado é unha enumeración dividida entre as obras soadas en Occidente e os outros autores que resultan descoñecidos.

A británica Doris Lessing, unha das votantes, aplaudiu a idea: "Nas plantacións de tabaco de Cuba, os traballadores poden escoitar libros lidos en voz alta mentres traballan. En Africa, os mozos queren libros, pero non teñen ningún. E en Occidente temos os novos bárbaros que, quizá tras vinte anos de educación, soamente len revistas de computación. Esta nova biblioteca do mundo é imprescindible neste contexto".

Alf van der Hagen, do Club do Libro Noruegués, confesou que algúns escritores a quen se convidou, preferiron non facelo, e algúns mesmo o criticaron, como foi o caso da chilena Isabel Allende. "Doutros non recibimos ningún tipo de resposta, como con Bob Dylan ?agregou?. Tampouco nos contestou Gabriel García Márquez, quen agora está representado na lista con dous libros".

Do Premio Nobel colombiano, os seus colegas escolleron Cen anos de soidade e O amor nos tempos do cólera. Xunto co arxentino Jorge Luís Borges polas súas Ficcións, o mexicano Juan Rulfo por Pedro Páramo e o brasileiro Joªou Guimaraes Rosa por Grande sertªou: Veredas, son o catro únicos latinoamericanos incluídos.

Entre os españois, ademais de Cervantes hai un só autor: Federico García Lorca, polo Romancero xitano. En portugués, á parte do libro de Guimaraes Rosa figuran Ensaio sobre a cegueira, de José Saramago, e Libro do desasosego, de Fernando Pessoa, ambos os nados en Portugal.

Catro creadores distinguidos co Nobel de Literatura participaron na votación: V.S. Naipaul (Trindade-Gran Bretaña), Wole Soyinka (Nixeria), Nadine Gordimer (Sudáfrica) e Seamus Heany (Irlanda). Tamén votaron outros escritores de recoñecemento internacional, como os británicos Doris Lessing e John lle Carré; os estadounidenses Paul Auster, Norman Mailer, Susan Sontag e John Irving; o italiano Antonio Tabucchi; o francés Alain Robbe-Grillet; o indio Salman Rushdie; o chinés Bei Dao e o checo-francés Milan Kundera.

Os autores latinoamericanos que opinaron son o arxentino Tomás Eloy Martínez, os brasileiros Ana Miranda e Joªou Ubaldo Ribeiro, o cubano Abilio Estévez, e os mexicanos Carlos Fontes e Martha Porca. Os organizadores non difundiron os votos, e limitáronse a enumerar, en orde de preferencias, o sete títulos máis votados (ver A lista...).

O autor con máis obras no ranking é Dostoievski: catro títulos. Con tres ségueno León Tolstoi (1828-1910), Franz Kafka e William Shakespeare. Flaubert, William Faulker, García Márquez e Virginia Woolf quedaron rexistrados con dous.

A nómina inclúe varios clásicos, como A Ilíada e A Odisea de Homero; senllas traxedias de Eurípides e Sófocles; as Metamorfoses de Ovidio; A Eneida, de Virgilio; A Divina Comedia, de Dante Alighieri; tres dramas de Shakespeare; e o Fausto de Goethe. Hai tamén tres famosos libros de contos que recollen relatos populares: o Decamerón, de Giovanni Boccaccio (1313-1375); o seu "parente" en lingua inglesa, os Contos de Canterbury, de Geoffrey Chaucer (1340-1400); e O mil e unhas noites, historias de autores descoñecidos que foron fiándose entre os séculos VIII e XVI.

A literatura infantil está representada polos contos de Hans Christian Andersen e por Pipi Mediaslargas, da sueca Astrid Lindgreen quen chegou a emitir o seu propio voto antes de morrer, o 28 de xaneiro.

Na selección non participaron dramaturgos, o que en certo xeito explica que o teatro do século pasado teña só a Samuel Beckett e ao noruegués Henrik Ibsen como únicos expoñentes na Biblioteca da Literatura Mundial. Nese sentido, entre os autores occidentais resaltan as ausencias de Óscar Wilde, Eugene Ou''Neill, Bertolt Brecht, Tennesse Williams, Arthur Miller, Jean Paul Sartre e Luigi Pirandello.

Anton Chéjov non figura polas súas pezas teatrais senón por Contos escollidos. E de Marcel Proust incluíuse En busca do tempo perdido, que non é un libro senón o título dunha saga de sete novelas.
 
Estes son os títulos do primeiros sete libros:

1) O Enxeñoso Fidalgo Don Quixote da Mancha (Miguel de Cervantes Saavedra)
2) Madame Bovary (Gustave Flaubert). Clásico do século XIX baseado na personalidade de Emma Bovary.
3) Things fall apart (Chinua Achebe)
Empolicado aos primeiros postos, pertence a unha autora nixeriana. Foi editado en 1958.
4) Grandes esperanzas (Charles Dickens). A historia do orfo Philip Pirrip, considerada polo autor de David Copperfield como unha "pequena peza".
5) Medea (Eurípides)
6) Os irmáns Karamazov (Fedor Dostoievski). Un do catro títulos que se votaron do autor ruso.
7) Orgullo e prexuízo (Jane Austen). A novela que narra a historia de Elizabeth Bennet, seica o personaxe perfecto de Austen.

Os libros e autores que seguen figuran no ranking dos cen mellores elixidos, pero foron presentados sen unha orde establecida:

Decamerón (Giovanni Bocaccio).
Cumes Borrascosas (Emily Brontë)
Ficcións (Jorge Luís Borges)
O Estranxeiro (Albert Camus)
Moby Dick (Herman Melville)
Loliña (Vladimir Nobokov)
A Divina Comedia (Dante Alighieri)
1984 (George Orwell)
A Montaña Máxica (Thomas Mann)
Cen anos de soidade (Gabriel García Márquez)
Contos completos (Edgar Allan Poe)
En busca do tempo perdido (Marcel Proust)
Pedro Páramo (Juan Rulfo)
Gargantúa e Pantagruel (François Rabelais)
Casa de bonecas (Henrik Ibsen)
O vello e o mar (Ernest Hemingway)
Hamlet, Rei Lear e Otello (William Shakespeare)
As viaxes de Gulliver (Jonathan Swift)
A guerra e a paz (León Tolstoi)
Edipo rei (Sófocles)
Libro de desasosego (Fernando Pessoa)
Absalom!, Absalom! (William Faulkner

20 de maio de 2019

CONFUCIO

CONFUCIO

Filósofo chinés. Naceu no clan dos Kong no país de Lu (hoxe Shandong). Fillo dun comandante dun distrito en Lu que faleceu cando Confucio tiña tres anos, deixando á familia na pobreza. Confucio casou aos 19 anos e tivo un fillo e dúas fillas. Foi criado do xefe do distrito onde vivía. Posteriormente foi mestre e viaxou continuamente para instruír aos seus discípulos. Gañou fama rapidamente de home sabio. Coñecido como Kung o Sabio (Kung-Fu-Tsu, que os misioneiros escribiron como Confucio). Lonxe da mística e as crenzas relixiosas, o ensino de Confucio
proponse como unha filosofía práctica, como un sistema de pensamento orientado cara á vida e destinado ao perfeccionamento dun mesmo. O obxectivo non é a  salvación , senón a sabedoría e o autoconocimiento. Ensinou aos seus alumnos os clásicos antigos da literatura chinesa. Crese que cando contaba 50 anos de idade foi nomeado maxistrado de Zhongdu, e ao ano seguinte ministro do crime de Lu. A xustiza foi administrada con imparcialidade e o crime foi erradicado. Deixou o seu cargo no 496 a.C., e viaxou por diferentes territorios impartindo clases. No ano 484 a.C., despois de que a súa procura dun gobernante ideal revelásese por completo infrutuosa, volveu por última vez a Lu. Alí faleceu e foi enterrado nunha tumba en Qufu, Shandong. Confucio non deixou escritos os principios da súa filosofía; estes foron transmitidos só a través dos seus discípulos, cos que recolleu e sistematizó o cinco grandes textos da tradición chinesa: O soado Yi-King ou Libro das Mutacións, o Chu-King ou Canon da Historia, o Chi-King (Libro das Cancións), o Li-Ki (Libro dos Ritos) e os Chun-Ching ou Anais de primavera e outono. O Lunyu (Analectas) é considerada a fonte de información máis fidedigna sobre a súa vida e ensinos.

 - Un home de virtuosas palabras non é sempre un home virtuoso.

18 de maio de 2019

Citas de Groucho Marx

Citas de  Groucho Marx
(No gardarroupa) Déixame a súa chaqueta, señor Marx?

-Si, que a teñan lista para o xoves.

17 de maio de 2019

George Bernard Shaw

A vida non trata de atopar a ti mesmo. A vida trata de crear a ti mesmo.
George Bernard Shaw

16 de maio de 2019

A cambra

Inicio da cambra
por Gao Xingjian

 A partir dun accidente relativamente común -un nadador que sofre unha cambra- Gao Xingjian refire coa súa pulcritude e concreción características, a pequena gran aventura de nadar un quilómetro para salvar a vida. O Nobel chinés sérvese así deste feito para desenvolver o seu fluxo de linguaxe, procedemento literario que verá a súa mellor expresión na montaña da alma.

 
Unha cambra, unha cambra comezaba a contraerlle o ventre. Por suposto, cría poder nadar máis lonxe, pero, a un quilómetro da beira, comezara a resentilo. Ao principio, creu ter simplemente unha dor no ventre e díxose que desaparecería se continuaba movéndose. Pero o seu abdome tensábase máis e máis e freou o avance.