esforzado capitán,
ti mandaches os labregos
que tifian fame de pan!
Ouh, Alonso de Lanzós,
cabeza dos Irmandiños,
¡tiñas a gracia da flor
e a fereza dos espiños!
Ouh, Alonso de Lanzós,
nemigo da tiranía,
¡o povo fíxote seu
e deuche capitanía...!
Ouh, Alonso de Lanzós,
nobre, valente guerreiro,
¡non se trabucou o pobo
ó escollerte por guieiro!
Ningún comentario:
Publicar un comentario
Nota: só un membro deste blog pode publicar comentarios.