UNHA CIDADE ENTRE DOUS ESPECTÁCULOS

Manuel Vázquez Montalbán (PAIS 31-08-2002)

Comprobei que Barcelona ten bo cartel turístico mundial, talvez conseguido coa artimaña de fichar a Cruyff, Maradona e Ronaldo en momentos oportunos, porque foi en Asia en 1975, tamén alí en 1982 e en Costa Rica a fins do noventa cando, ao revelar eu a miña procedencia barcelonesa, senllos taxistas exclamaron 'ah, Cruyff!', 'ah, Maradona!', 'ah, Ronaldo!'. Sen Cruyff nin Maradona nin Ronaldo, o bo cartel turístico da cidade débese a dous descubrimentos da súa feitura e as súas maneiras conseguidos cos campionatos do mundo de fútbol de 1982 e coa retransmisión cósmica das cerimonias de inauguración e clausura dos Xogos Olímpicos de 1992. Até esas datas, Barcelona dependía de complexos e complementarios imaxinarios que traducían a súa mestizaxe: as barricadas que tanto lles gustaban a Engels e a Lenin, e o paraexpresionismo de Gaudí, o racionalismo da única burguesía industrial de España plasmado no Eixample e os barrios portuarios que eran as ínguas da cidade e rebautizados por escritores malditos franceses como Barrio Chinés, a cidade de festas e congresos do franquismo, e A Rosa de Lume dos anarquistas, a máis norteña das cidades do sur e a máis sureña das cidades do norte...

HISTORIA DA ARTE

A representación animal
En contraste coa representación humana, na do animal utilízanse todos os recursos expresivos dispoñibles con obxecto de chegar ao máximo naturalismo. Os animais aparecen primorosamente detallados, o seu corpo está dotado dunha vivacidad que contrasta coa rixidez dos corpos humanos. O pintor se desentiende un pouco da convención e imprime trazos soltos. A aplicación da cor está chea de matices. Este contraste entre as representacións humanas e animais mantense ao longo de toda a historia da arte exipcio.

A concepción do espazo e a composición
Na pintura exipcia non hai virtualidade espacial, as figuras son planas e inscríbense nunha superficie que non enmascara este aspecto formal. Con todo, deben haber todos os elementos indispensables para que a natureza volumétrica do representado sexa descifrable. A realidade tridimensional, por outra banda, está traducida a unha serie de convencións precisas que se mantiveron ao longo do trinta séculos de historia desta civilización. Cando se quere representar figuras en profundidade estas se superponen unhas a outras. Nunha pintura, procedente da tumba de Nebamun (Museo Británico, Londres), un rabaño de bueyes está disposto en fila horizontal, o que debe interpretarse en clave de profundidade. Para proporcionar esta sensación repetiuse a imaxe do animal escalonadamente, en sentido horizontal, unha fórmula que dá a entender que as figuras están unhas detrás doutras. Noutras ocasións o sentido do escalonamiento é vertical, como se pode observar no ronsel de Mentueser (V dinastía, tumba de Abydos), na que os alimentos da mesa de ofrendas represéntanse formando unha gran montaña.

Confucio

- Gobernar é rectificar. 
Confucio

Proverbio galego

En canto o home come, non morre.

Citas de Groucho Marx

Citas de  Groucho Marx
-Se quixese un centavo rompería a  ucha do meu fillo -se tivese un fillo-.

George Bernard Shaw

O éxito non consiste en non cometer erros nunca, senón en non cometer nunca o mesmo por segunda vez.
George Bernard Shaw naceu o 26 de xullo de 1856 en Dublín. Foi un escritor irlandés, gañador do Premio Nobel de literatura en 1925 e do Óscar en 1938.

Aforismos de Leonardo

362.- «Non sabes ti que a nosa alma se compón de harmonía, e que esta esixe contemporaneidade das partes, na cal os obxectos se fagan ver ou ouvir en xustas proporcións? Non ves que na túa ciencia, esa contemporaneidade non existe, senón que así a todo unha parte nace da outra sucesivamente, e non nace a subseguinte se o antecedente non morre?»