Almudena Grandes
7 de marzo de 2026
Cita
Todos nos deixamos enganar á vez, e non porque sexamos parvos, senón porque as boas persoas son fáciles de enganar.
6 de marzo de 2026
Portugués Suave
Joaquim Pessoa, in 'Português Suave'
Bastava-nos ficar. E não bastava
o mar a querer doer em cada ideia.
Já não bastava olhar. Urgente: amar.
E ficar. E fazermos uma teia.
Bastava-nos amar. E não bastava
o mar. E o corpo? O corpo que se enleia?
O vento como um barco: a navegar.
Pelo mar. Por um rio ou uma veia.
o mar. E o corpo? O corpo que se enleia?
O vento como um barco: a navegar.
Pelo mar. Por um rio ou uma veia.
Bastava-nos ficar. E não bastava
o mar a querer doer em cada ideia.
Já não bastava olhar. Urgente: amar.
E ficar. E fazermos uma teia.
Respirar. Respirar. Até que o mar
pudesse ser amor em maré cheia.
E bastava. Bastava respirar
pudesse ser amor em maré cheia.
E bastava. Bastava respirar
5 de marzo de 2026
4 de marzo de 2026
Jack Vance
Jack Vance, autor de series tan famosas como a de Tschai, o Planeta da Aventura (publicada nesta mesma colección), a dos Príncipes Demos ou a do Gran Planeta, é un autor que foi honrado cos máis distinguidos premios de ciencia ficción: o Hugo, o Nebula, o Júpiter e o Edgard, e cuxas novelas cativaron, emocionado e deleitado a millóns de lectores en todo o mundo.
Rhialto o Prodixioso
Os relatos De Jack Vance desa moribunda Terra futura na que o Sol se apaga e a maxia volveu aocupar o lugar preeminente que tivo na antiguedad han intrigado, deleitado e cativado a imaxinación de dúas xeracións de lectores.
Tras a publicación da terra moribunda, os ollos do sobremundo e a saga de cugel, os amantes da fantasía e a ciencia ficción non deixaron de pedirlle ao autor que regresase a ese fascinante mundo futuro.
Máis de trinta anos despois da súa primeira incursión nel, Jack Vance volve á Terra Moribunda cunha nova e apaixonante aventura, a que pecha o ciclo ata a data. Nela unha serie de taimados meigos gobernan unha sociedade maquiavélica, estraños animais merodean por un aínda máis estraño paisaxe, e as trampas e intrigas agardan por todos lados aos incautos. O agonizante Sol colga baixo e vermello no ceo. A maxia está por todas partes... e é usada para o mal tan frecuentemente como para o ben. É neste escenario onde se move o protagonista desta nova historia, Rhialto o Prodixioso, un mago do máis alta orde... un personaxe que tan só a fecunda mente de Jack Vance podía crear.
Rhialto o Prodixioso
Os relatos De Jack Vance desa moribunda Terra futura na que o Sol se apaga e a maxia volveu aocupar o lugar preeminente que tivo na antiguedad han intrigado, deleitado e cativado a imaxinación de dúas xeracións de lectores.
Tras a publicación da terra moribunda, os ollos do sobremundo e a saga de cugel, os amantes da fantasía e a ciencia ficción non deixaron de pedirlle ao autor que regresase a ese fascinante mundo futuro.
Máis de trinta anos despois da súa primeira incursión nel, Jack Vance volve á Terra Moribunda cunha nova e apaixonante aventura, a que pecha o ciclo ata a data. Nela unha serie de taimados meigos gobernan unha sociedade maquiavélica, estraños animais merodean por un aínda máis estraño paisaxe, e as trampas e intrigas agardan por todos lados aos incautos. O agonizante Sol colga baixo e vermello no ceo. A maxia está por todas partes... e é usada para o mal tan frecuentemente como para o ben. É neste escenario onde se move o protagonista desta nova historia, Rhialto o Prodixioso, un mago do máis alta orde... un personaxe que tan só a fecunda mente de Jack Vance podía crear.
3 de marzo de 2026
¿Dónde Estamos?
O libro ¿Dónde Estamos? de José María Gay de Liébana ven sendo a demostración de que un economista está moito melor calado que falando do futuro.
Gay de Liébana foi un comentariasta de actualidade económica bastante decente e no libro así aparece cando non empeza a especular sobre o futuro.
Un non sabe como é que tras anos e anos de economistas metendo a pata do que vai pasar (a lista é tan grande como economistas falando do futuro), como é que seguen a escribir ou falar como se alguén cun pouco de senso común tivera que facerlles caso. Creer nas súas conxeturas ven sendo como consultar a un astrólogo. Hai xente para todo.
Así que é unha pena, pero é un libro totalmente prescindible.
2 de marzo de 2026
Subscribirse a:
Comentarios (Atom)





