P. M. Hubbard
P. M. Hubbard naceu en Inglaterra o 9 de novembro de 1910, creceu e educouse nas illas da Canle, e estudou humanidades en Oxford. Alí recibiu un premio (o Newdigate, ao mellor poema dun estudante) que unha vez foi outorgado a Óscar Wilde. De 1934 a 1947 residiu na India, e en 1950 empezou a escribir para Punch. Hubbard é afeccionado aos xardíns e o mar, e esperaba morrer nos
primeiros meses de 1965, "aínda que quizá poida fuxir aínda arrastrándome sobre a superficie do océano". A segunda parte desta inquietante profecía evoca unha escena do ladrillo de ouro, a historia terrible e fermosa dun navío negro, e dun home moi branco.
* * *
PENHARROW É UNHA DESAS ALDEAS de pescadores de Cornualles que desde hai tempo non esperan nada do mar. O mar está aínda alí, e o peirao de granito, e as casas de granito con teitos de tellas da rexión, tan impermeables e tan pesadas que parecen de chumbo. Hai barcos no peirao, barcos que se fan á mar cando o permite o tempo, e algúns deles até traen sardiñas e lagostas que se venden rapidamente e a bo prezo. Pero o diñeiro vén do interior. Londres e Birmingham e Manchester fan diñeiro e veñen gastalo a Penharrow. As xentes de Cornualles son aínda curiosamente simples, se se teñen en conta as vantaxes naturais que o ceo lles concedeu. Unha natureza conservadora e un certo instinto comercial axudáronos a manter as súas calidades tradicionais, e tratan así aos seus visitantes con cortesía e equidade, pois son xente hospitalaria, aínda en casos onde importa o diñeiro. Os turistas de Londres, Birmingham e Manchester quedan satisfeitos cando obtiveron algo de valor polo seu diñeiro, de modo que volven gastalo a Penharrow, e seguirá sendo así sen dúbida mentres a xente de Cornualles non perda a súa simplicidade e non se mostre ambiciosa.
...
