Amosando publicacións coa etiqueta imos indo. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta imos indo. Amosar todas as publicacións

20 de setembro de 2025

Ideas de futuro

Unha das cousas que fago estes días é pensar no "legado". Non vexo TV, prácticamente non leo e penso como axudar ás entidades dende a miña nova situación de navegante entre dous mundos e de como lograr que as entidades sigan no futuro... o legado.

Así que se me da tempo nos próximos días empezarei a propoñer cousas como esa fundación de xadez, da que sacamos folletos en 2019, quedou no limbo pola COVID e agora penso que tería que ser unha prioridade.

Verermos en que queda todo.

Saúdos.

1 de setembro de 2025

Actualización a 31 de agosto

El otro día el nuevo síntoma fue que me quedaba sin aire.
Como resultado acabé con la nueva experiencia de entrar en una ambulancia medicalizada en riesgo, en urgencias del CHUAC.
Interesante fue la profesionalidad del equipo que me atendió en la ambulancia y la suerte de que la neumóloga de urgencias me diese un tratamiento que me permitiese recuperar parte de mi habla. Es bueno poder hablar por uno mismo.
Por otro lado los de oncología decidieron que mejor aplicar radio antes de seguir... asi que como la quimio... de un dia para otro radio sin saber ni como va eso.
Y curiosamente peor de lo que debería ser porque añadiéndose cosas raras a mi historial, pues la morfina parece que no haga gran cosa a mi organismo y no se queda quieto cinco minutos.
Así quede van tres sesiones (una incompleta por movimientos) y a falta de dos.. lunes y martes.
A ver como llego al martes... 
Y se acaba agosto y después de 36 años dejo de ser presidente de AGAX.

26 de agosto de 2025

Mes y medio de cosas raras

Aprovecho este espacio para contar situación personal.
Para algunos será nuevo y se enteren ahora.
A principios de julio todo más o menos normal, torneos en CUR, Cariño, Faro de Oza...
El caso es que el 15 devolviendo las llaves del Faro de Oza me encuentro que mis pulsaciones están a 120. Llevo unos dias con eso... asi que que como tengo tiempo, al coche y me voy a urgencias del CHUAC... esperaba que unas horitas y para casa.
Pues noche en los boxes de urgencias... y a partir de ahi...
No ha pasado mes y medio, llevo dos sesiones de quimio, la tercera ya no me la han podido poner por defensas bajas.
Cáncer? No, que va... soy raro, ya puestos dos tumores distintos y no uno solo.
Hoy me he despertado con un nuevo sintoma y en un rato de nuevo al hospital en cita ya programada.
Mientras espero, pues os he resumido la historia de este mes y medio y a ver si en futuro voy contando algún detalle.
A los que lo sabían, lo ven ahora y desean verme... no sé si podrá ser y encima no tengo ni voz para saludar por teléfono... afónico. Gracias al whatsapp estos días, aunque tampoco se si puedo contestar a todos.
Muchos me han hablado de justicia o injusticia o de la mala suerte... me han hecho recordar que hace unos años en un mes de junio nos dieron una sorpresa similar en ajedrez y recuerdo pensar lo mismo. Por cierto que un homenaje que nunca he tenido el valor para afrontar, porque todo lo que se me ocurría no me convencía.
No se... veremos en que acaba todo. Yo me encuentro rodeado de mi espectacular familia a los que estoy haciéndoles pasar algo absurdo. Y me siento apoyado por mucha gente... 
En fin, que como esto lo escribo sin dormir y a unas horas que ya sabeis yo no conocía mucho... a ver si lo retoco en algún momento y le doy un poco más mi estilo.